„sztuka może stać się katalizatorem przemian zachodzących w człowieku
i prowadzących do przekształcania świata, w którym on egzystuje”. 

Joseph Beuys

Szybki rozwój nauki i techniki spowodował ograniczenie przestrzeni duchowej współczesnego człowieka. Świat w coraz większym stopniu zatraca swoją tajemnicę, która jest jedną z podstawowych wartości naszego życia. Przyczynę takiego stanu rzeczy, należy zapewne upatrywać w wyzwaniach współczesnego świata, w szybkim tempie życia, w przemianach kulturowych i cywilizacyjnych. Przemiany te nie wpływają właściwie na równomierny rozwój osobowości człowieka, na jego potrzeby w równym stopniu intelektualne co emocjonalne. Musimy mieć pełną świadomość tego, że tracimy z pola widzenia istotne wartości związane z wrażliwością na piękno i doznania estetyczne. Jak pisał prof. Wiesław Karolak „W ostatnim okresie naukę, a co za tym idzie człowieka, pozbawiono wzroku, słuch i dotyku. Wraz z nimi zanikają uczucia, dusza, świadomość ideału. Ze sfery dyskursu naukowego wykluczono udział przeżycia. A przecież jest ono niezwykle istotne dla percepcji otaczającego świata. W przeżyciu występuje poznanie przez wgląd: intuicję, wiedzę poprzez ciało, a nawet penetrację obszarów doznań pozazmysłowych".

Mając na u wadze te potrzeby Zakład Edukacji Plastycznej i Wychowania Estetycznego realizuje program edukacji plastycznej łącząc działalność artystyczną, dydaktyczną i naukowo badawczą. Podstawowym założeniem wyznaczającym kierunek rozwoju Zakładu jest połączenie praktyki twórczej  z teorią wychowania estetycznego.

Prowadzone zajęcia, są próbą dotarcia do tego, co w człowieku indywidualne, jednostkowe i niepowtarzalne, szukaniem tego co niezwykłe i nieuchwytne, mające swoje źródła w wyobraźni, pamięci i doznaniach zmysłowych. Pobudzenie indywidualnych zachowań sprzyja również określeniu własnego , ja", własnej indywidualności, dzięki czemu jednostka, może uzyskać poczucie własnej wartości i wyjątkowości. Sprzyja temu realizacja prac z zakresu rysunku, malarstwa, grafiki warsztatowej i ceramiki. Studenci na drodze praktyki twórczej uczą się analizy i syntezy zjawisk wizualnych, rozwijają wyobraźnię plastyczną i twórcze myślenie, poszerzają granice wyobraźni, wychodząc poza to, co realne i racjonalne.

Zajęcia skłaniają również do zachowań zorientowanych na otwartość w stosunku do siebie i otaczającego świata. To dzięki temu możliwe jest kształtowanie właściwych postaw moralnych i etycznych tak istotnych w szeroko rozumianej humanizacji życia społecznego.