W Zakładzie Historii Literatury Polskiej jestem zatrudniona od 1995 r.  Prowadzę badania nad literaturą 2. połowy XIX wieku, a moja rozprawa doktorska nosi tytuł „Twórczość Józefy Kisielnickiej: między kanonem a powieścią popularną”. Punkt wyjścia moich rozważań stanowi obserwacja, iż utożsamiana z drugorzędnymi romansidłami, literaturą popularną, funkcjonująca jedynie na marginesie tzw. kultury wysokiej twórczość kobieca nie mieści się w polu naukowego dyskursu i oficjalnych gustów, ale z punktu widzenia współczesnego literaturoznawstwa stanowi część spuścizny przeszłości, obszaru ważnej tradycji i jako taka powinna zostać zbadana. Podstawowym problemem badawczym, który mnie interesuje jest to, czy women studies klasyfikują zjawiska drugorzędne, marginalne (a więc są badaniami przyczynkarskimi lub ideologicznymi) czy reinterpretują obraz historii literatury przez wykazanie istniejących w nim luk i nieciągłości. Odrębną linią badawczą jest refleksja nad rolą literatury popularnej pisanej przez kobiety i jej związkami z głównym nurtem kultury, istotnym więc jest wskazanie rozmaitych relacji między teorią feministyczną, praktyką życia literackiego, tekstem i wyborami czytelniczymi. Relacji, które pozwalają pokazać filiacje pomiędzy kanonem a kobiecą odmianą literatury popularnej, stanowiącej kulturowe podglebie współczesności.