1.  Gramatyka dyskursu filozoficznego

Podstawowym celem projektu jest opracowanie koncepcji metafilozoficznej, służącej celowi opisania i eksplanacji mechanizmów semantycznych dyskursu filozoficznego (a więc dyskursu, na mocy którego są tworzone rozmaite systemy, koncepcje filozoficzne). Dyskurs filozoficzny jest  rozumiany w duchu czynnościowej koncepcji języka, a więc jako system czynności językowych generowania oraz przekształcania rozmaitych struktur pojęciowych zgodnie z określonymi regułami semantycznymi. Gramatyka filozoficzna jest więc rozumiana jako zbiór wszystkich systemów takich właśnie reguł semantycznych, organizujących filozofowanie. W szczególności, na gruncie projektowanej teorii, zostaną formalnie wyeksplikowane następujące stwierdzenia: (a) filozofowanie jest szeregiem czynności generowania i transformowania rozmaitych struktur pojęciowych filozofii takich, jak: generowanie form architektonicznych filozofii, transformowanie form architektonicznych w inne formy architektoniczne, transformowanie baz leksykalnych filozofii, transformowanie przestrzeni architektonicznych filozofii, interpretowanie formalnych kategorii pojęciowych filozofii; (b) istnieją reguły generowania i transformowania struktur pojęciowych filozofii; reguły te, jak się okazuje, konstytuują pewien system logiczny; (c) reguły generowania i transformowania struktur pojęciowych filozofii posiadają charakter rekurencyjny; (d) twórczość i oryginalność w filozofii polega na nierekurencyjnym interpretowaniu form pojęciowych określonymi treściami; (e) filozofowanie w aspekcie formalnym da się zalgorytmizować; możliwe jest więc skonstruowanie "maszyny komputacyjnej" (programu komputerowego wytwarzającego nie zinterpretowane struktury formalne rozmaitych systemów filozoficznych). Drugim ważnym celem jest aplikacja skonstruowanej formalnej teorii gramatyki dyskursu filozoficznego do dziejów filozofii; poddany zostanie analizie okres filozofii starożytnej od Talesa do Sofistów. Konstruowana teoria stanowić będzie narzędzie  formalnego opisu dziejów ewoluowania tradycji filozoficznej w starożytności (pojęcie tradycji filozoficznej zostanie sformalizowane); zostanie pokazane to, jakiego typu mechanizmy semantyczne regulowały proces kreowania starożytnych systemów filozoficznych; okaże się, że heglowskie pojęcie "logiki ducha" daje się zrekonstruować na gruncie współczesnego, kognitywnego paradygmatu w uprawianiu humanistyki.  

2. Intensjonalność metamatematyki

Celem projektu jest konceptualizacja i eksplanacja faktu, że język, w którym dowodzi się twierdzeń  Gödla, a w szczególności w którym dokonuje się zabiegu arytmetyzacji, jest językiem intensjonalnym. Okazuje się, że czynnikiem "intensjonalizującym" metamatematykę jest operator arytmetyzacji, który  po wprowadzeniu do modelu metateorii powoduje uknostytuowanie się "transcendentnego zbioru obiektów" względem modelu semantycznego języka i teorii danej metateorii. To zjawisko można określić mianem "transcendentalizacji" modelu semantycznego danej teorii. Stąd metamatematyka jest dyscypliną zarówno intensjonalną jak i transcendentalną. Dlatego też jest jedynym przykładem rzetelnej filozofii.

3. Intencjonalność jako transformacja rekurencyjnych funkcji syntaktycznych

Celem projektu jest skonstruowanie formalnej teorii intencjonalność; intencjonalność stanowiłaby kategorię definiowalną na bazie szczególnego rodzaju transformacji systemów funkcji rekurencyjnych "języka mysli".

4. Nowa interpretacja Traktatu Wittgenstiena

Celem projektu jest zaprezentowanie nowej interpretacji Traktatu Wittgensteina, zgodnie z którą jego pierwsza filozofia stanowi próbę rozwinięcia logiczno-egzystencjalnego tradycji pokantowskiego idealizmu. zapraszam do lektury draftu na stronie: materiały przed publikacją.