Idea „Street Law” zrodziła się gdy w 1972 roku grupa studentów Georgetown University w Waszyngtonie postanowiła wraz ze swym profesorem wyjść z nauką podstaw prawa poza mury Uczelni. Podjęta została wtedy decyzja o skierowaniu się z programem „Street Law” do uczniów szkół średnich, zamieszkujących ubogie dzielnice Waszyngtonu, a także do osób osadzonych w placówkach penitencjarnych (zarówno dorosłych jak i nieletnich).

        Idea ta spotkała się z żywym oddźwiękiem i wkrótce rozpowszechniła się w całych Stanach Zjednoczonych, obecnie programy „Street Law” działają w około 70 amerykańskich szkołach prawa.

        Lata osiemdziesiąte przyniosły szybką ekspansję programu do Republiki Południowej Afryki, państw Ameryki Łacińskiej (m.in. Wenezuela, Paragwaj), Azji Południowej (m.in. Indie, Bangladesz), Europy Środkowo-Wschodniej i krajów bałtyckich (m.in. Czechy, Słowacja, Litwa, Łotwa, Estonia), Rosji i krajów poradzieckich (Ukraina, Białoruś), Mongolii i Azji Środkowej (Kirgistan, Kazachstan, Uzbekistan). Od czasu zainicjowania programu, dotarł on do ponad trzydziestu państw na całym świecie.

        W Polsce program „Street Law” został uruchomiony za sprawą Dr Moniki Płatek z Uniwersytetu Warszawskiego, która przebywała w USA w roku 1992. Owocem jej fascynacji „Street Law” było utworzenie w 1994 roku w Polskiego Stowarzyszenia Edukacji Prawnej i wdrożenie programu „Prawo na co dzień” w Warszawie. Po czterech latach udanej działalności w warszawskich liceach i zakładach karnych, rozpoczęło się wdrażanie programu w Szczecinie, Poznaniu, Białymstoku i Krakowie, a także w Kaliszu (Szkoła Służby Więziennej) i Siedlcach.