Z wykształcenia muzykolog, prowadzi badania z zakresu instrumentologii (m.in. historia polskiego budownictwa fortepianów i lutnictwa, wytwarzanie instrumentów muzycznych w dawnym Gdańsku i okolicach, historia budownictwa instrumentów w Szwecji), socjologii muzyki, historii muzyki.

Urodzony 1945 (Biała Woda, Kazachstan). Po maturze w Świdnicy (1962) ukończył Państwową Szkołę Muzyczną II Stopnia w Wałbrzychu (1968) i rozpoczął studia w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego (1968). Tamże obronił pracę magisterską (1973), doktorską (1977, Instrumenty muzyczne w kulturze Królestwa Polskiego 1815-1914 - promotor A. Chodkowski) i habilitacyjną (1988, Budownictwo fortepianów na ziemiach polskich od połowy XVIII w. do II wojny światowej). Tam również był zatrudniony jako wykładowca (1978-94), a także 1981-89 kierownik Stacji Naukowo-Badawczej IMUW w Bydgoszczy. 1980-82 wykładowca na Muzykologii w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Od 1997 docent Instytutu Muzykologii i Historii Sztuki Uniwersytetu w Lund (Szwecja), od 2003 profesor US, od 2008 Kierownik Zakładu Historii i Teorii Muzyki w Katedrze Edukacji Artystycznej US, od jesieni 2010 na emeryturze. Współpracuje z wieloma muzeami w kraju i za granicą, jako ekspert w zakresie zabytkowych instrumentów, m.in. był rzeczoznawcą Ministerstwa Kultury i Sztuki (1978-94). Kustosz Działu Fortepianów Muzeum Historii Przemysłu w Opatówku k. Kalisza (1986-92, gdzie nadal jest członkiem Rady Naukowej). Autor kilku książek i wielu artykułów, nagrodzony m.in. przez Rektora UW za pracę doktorską, Ministra Edukacji za pracę habilitacyjną, Ministra Kultury i Sztuki za osiągnięcia badawcze (nagroda zespołowa 1987 r.) i w zakresie ochrony zabytków (nagroda zespołowa 1987 r.). Członek Związku Kompozytorów Polskich (Sekcja Muzykologów), Związku Polskich Artystów Lutników, American Musical Instrument Society i Svenska samfundet för musikforskning, a także członek Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina 2007-11.