Związek Nauczycielstwa Polskiego w US

Aktualnie kwestie dotyczące funkcjonowania szkolnictwa wyższego i zatrudnionych w nim
nauczycieli akademickich uregulowane są w dwóch podstawowych aktach prawnych:
1) Ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym;
2) Ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz
o stopniach i tytule w zakresie sztuki.
Prace nad nowelizacją ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym rozpoczęły się jeszcze
w okresie rządów PiS w 2006 roku, ale po wyborach parlamentarnych jesienią 2007 roku, kiedy to
władzę przejęła koalicja PO-PSL tamten projekt zarzucono. Pani Minister Barbara Kudrycka, która
objęła Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego i Nauki w rządzie premiera Donalda Tuska
niezwłocznie rozpoczęła prace nad kolejnym projektem nowelizacji. Dokument opracowany
w MNiSzW pod nazwą „Projekt założeń reformy systemu nauki i szkolnictwa wyższego” ukazał się
16 kwietnia 2008 roku i od tego momentu można uznać, że rozpoczął się proces konsultacji
społecznych. Rada Szkolnictwa Wyższego od początku brała w tym aktywny udział, czego
dowodem jest szereg dokumentów i opinii, które przekazywaliśmy do resortu w miarę jak
Ministerstwo publikowało kolejne projekty cząstkowe.
Wśród rządowych założeń reformy szkolnictwa wyższego były takie rozwiązania, które
odpowiadały naszym niektórym postulatom, np. w sprawie zniesienia habilitacji, kadencyjności na
wszystkich stanowiskach kierowniczych, a nie tylko organów jednoosobowych, wdrożenia
zaawansowanych informatycznych narzędzi zarządzania w obszarze szkolnictwa wyższego,
ustanowienia niezależnego mediatora akademickiego czy obowiązku upubliczniania dorobku
naukowego. Jednak szereg propozycji budziło nasz zdecydowany sprzeciw. Dotyczyło to m.in.:
- dalszego wzmocnienia roli rektora w zarządzaniu uczelnią, zwłaszcza wobec jej organów
kolegialnych,
- pomysł wprowadzenia dwu kategorii uczelni, tj. uczelni flagowych i pozostałych,
- propozycji likwidacji stabilizacji zawodowej wszystkich nauczycieli akademickich poza
uprzywilejowana grupą mianowanych profesorów tytularnych poprzez wprowadzenie dla
wszystkich pozostałych stanowisk kontraktowej formuły zatrudniania,
2
- przechodzenia profesorów w stan spoczynku i dofinansowania dodatków dla tej grupy ze
środków publicznych,
- przekazania publicznych wyższych uczelni zawodowych lokalnym samorządom,
- pomysłu wprowadzenia powszechnego audytu międzynarodowego jako zasady, oraz
zasięgania opinii ekspertów zagranicznych w każdej sytuacji.
W pierwszym kwartale 2009 roku ministerstwo przedstawiło trzy projekty cząstkowe:
1) „Partnerstwo dla wiedzy. Reforma studiów i praw studenckich.”
2) „Partnerstwo dla wiedzy. Nowy model kariery akademickiej.”
3) „Partnerstwo dla wiedzy. Nowy model zarządzania szkolnictwem wyższym.”
Pierwszy dokument „Założenia do nowelizacji ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym
oraz ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki”
został opublikowany 15 czerwca 2009 roku, a w wersji poprawionej 30 października 2009 roku. Do
obydwu dokumentów Rada wysłała swoją opinię, ale nadal były to jedynie założenia nowelizacji.
Pierwszy całościowy projekt zmian jako akt prawny w formie ustawy nowelizującej dotychczas
obowiązujące w szkolnictwie wyższym ustawy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego
skierowało do konsultacji społecznych dopiero 30 marca 2010 r. – wg oznaczeń dokumentu jest to
wersja V. Prezydium Rady Szkolnictwa Wyższego i Nauki ZNP jeszcze w kwietniu przekazało
swoje szczegółowe uwagi i postulaty, (ponad 50), które po raz kolejny nie zostały uwzględnione
przez resort.
Kolejna wersja nowelizacji oznaczona nr VIII pojawiła się na stronie Ministerstwa Nauki
i Szkolnictwa Wyższego w środku okresu wakacyjnego tj. 30 lipca 2010 r., ale zanim zdążyliśmy
po raz kolejny wnieść niemal te same zastrzeżenia, 14 września 2010 r. Rada Ministrów przyjęła
projekt w wersji z dnia 10 września 2010 r. ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie
wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie
sztuki oraz niektórych innych ustaw, który 17 września został przez premiera Donalda Tuska
skierowany do Sejmu RP jako projekt rządowy (druk 3391). Należy odnotować, że na tym etapie
rządowi prawnicy wycofali z projektu nowelizacji uprawnienie dla senatu uczelni jako rady
pracowników, co było ewidentnie niezgodne z prawem UE.
Rozpoczął się właściwy proces legislacyjny i jedyną możliwością wpływu na ostateczny
kształt ustawy był aktywny udział Rady SzWiN ZNP w tym procesie poprzez różne formy protestu,
akcje informacyjno-medialne, a przede wszystkim merytoryczne kontakty z posłami. Dodatkowym
utrudnieniem była tocząca się w tym okresie w Związku kampania sprawozdawczo-wyborcza,
w wyniku której zmieniło się kierownictwo Rady.
6 października 2010 r. podczas plenarnego posiedzenia Sejmu odbyło się pierwsze czytanie
rządowego projektu nowelizacji ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy
o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie
niektórych innych ustaw, który następnie został skierowany do prac w Komisji Edukacji, Nauki
i Młodzieży Sejmu RP. Zgodnie z podjętą 7 października przez Komisję uchwałą projekt został
poddany procedurze wysłuchania publicznego, którego termin wyznaczono na dzień 9 listopada
2010 r.
Ten miesiąc czasu wykorzystaliśmy jako kierownictwo Rady na podjęcie konkretnych
działań zarówno informacyjnych, ale przede wszystkim na zorganizowanie publicznej formy
protestu środowiska akademickiego. Wprawdzie planowana na 14 października manifestacja
ulicami Warszawy została odwołana z uwagi na ogłoszenie żałoby w regionie, ale Prezydium Rady
udało się przy wsparciu ZG ZNP zorganizować w dniu wysłuchania tj. 9 listopada 2010 r. pikietę
3
pod Sejmem, gdzie zgromadziło się około 300 członków ZNP z całego kraju, a także studentów,
głównie UŚ, co było zasługą Leszka Wieczorka - wiceprezesa Rady. W pikiecie, którą prowadził
Janusz Szczerba prezes Rady Zakładowej ZNP Politechniki Radomskiej uczestniczyło całe
Prezydium ZG ZNP z Prezesem Sławomirem Broniarzem, a także reprezentacja KSN NSZZ
Solidarność z przewodniczącym Edwardem Malcem. Ten publiczny protest środowiska
akademickiego, pierwszy na tak dużą skalę, odniósł skutek, gdyż został zauważony przez media.
W trakcie trwania pikiety delegacja związkowa złożyła w gabinecie Marszałka Sejmu petycję wraz
z obszernym stanowiskiem Prezydium Rady, w którym wyszczególnione zostały najistotniejsze
zastrzeżenia Związku przede wszystkim wobec nowelizacji ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym,
a także propozycje zmian konkretnych zapisów, głównie w sprawach pracowniczych.
Wprawdzie zawarte w nowelizacji zmiany legislacyjne były wg stanowiska Rządu efektem
prawie dwuletnich konsultacji społecznych prowadzonych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa
Wyższego, wynikały z potrzeby dostosowania polskiego systemu szkolnictwa wyższego do wzrostu
skali zadań i harmonizacji z rozwiązaniami wdrażanymi w Europejskim Obszarze Szkolnictwa
Wyższego, ale projekt rządowy nowelizacji przedłożony Sejmowi RP w dniu 17 września 2010 r.
w wielu rozwiązaniach co najmniej rozminął się z oczekiwaniami środowiska akademickiego.
Dowodem na to jest przebieg wysłuchania publicznego w Komisji ENiM w dniu 9 listopada 2010,
na którym głos zabrało ponad 60 mówców reprezentujących wszystkie instytucje i podmioty
funkcjonujące w sferze szkolnictwa wyższego i nauki: KRASP, KRePSZ, PAN, Radę Główną
Szkolnictwa Wyższego, PKA, Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów, związki zawodowe –
KSN NSZZ „Solidarność” i Radę SzWiN ZNP, Parlament Studentów RP, Krajową Reprezentację
Doktorantów. W swoich wystąpieniach uczestnicy wysłuchania publicznego w większości
wypowiadali się krytycznie lub negatywnie oceniali szereg rozwiązań przedłożenia rządowego
zwłaszcza odnośnie ograniczania autonomii uczelni, modelu kariery naukowej, trybu habilitacji,
deregulacji statusu zawodowego nauczycieli akademickich z naruszeniem ich praw nabytych, braku
mechanizmów wzrostu finansowania szkolnictwa wyższego i poziomu wynagrodzeń pracowników
oraz odpłatności za drugi kierunek studiów.
Ze strony organizacji związkowych ZNP zrzeszonych w Radzie Szkolnictwa Wyższego
i Nauki w wysłuchaniu zabrało głos 12 osób, a ich wystąpienia znajdują się w biuletynie
sejmowym. Byli to:
- Jerzy Borowski prezes Rady Zakładowej ZNP Politechniki Poznańskiej,
- Arkadiusz Durasiewicz przedstawiciel ZNP Politechniki Radomskiej,
- Nikodem Grzenkowicz członek Rady Zakładowej ZNP Uniwersytetu Warszawskiego, członek
prezydium Rady Szkolnictwa Wyższego i Nauki ZNP,
- Filip Ilkowski członek Rady Zakładowej ZNP Uniwersytetu Warszawskiego
- Aleksandra Podhajska studentka Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Śląskiego,
- Janusz Rak Prezes Rady Szkolnictwa Wyższego i Nauki ZNP,
- Katarzyna Raske studentka Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Śląskiego,
- Stanisław Różycki wiceprezes Rady Szkolnictwa Wyższego i Nauki ZNP,
- Jan Sikorski zastępca prezesa zarządu ZNP w Politechnice Radomskiej,
- Leszek Wieczorek wiceprezes Rady Szkolnictwa Wyższego i Nauki ZNP,
- Jan Zabielski przedstawiciel Rady Zakładowej ZNP Uniwersytetu Przyrodniczego
w Poznaniu,
- Andrzej Zaborski wiceprezes Zarządu ZNP w Politechnice Częstochowskiej.
4
Ze strony Krajowej Sekcji Nauki NSZZ Solidarność była nie mniej liczna grupa mówców,
co świadczy o mobilizacji organizacji związkowych reprezentujących pracowników szkolnictwa
wyższego i nauki. Występujący jako reprezentant Rady wiceprezes Stanisław Różycki złożył do
protokołu tekst stanowiska Prezydium Rady wobec rządowego projektu nowelizacji ustawy Prawo
o szkolnictwie wyższym. Było to ponad 60 szczegółowych uwag.
Za szczególnie niesprawiedliwe i szkodliwe Prezydium Rady uznało:
- ograniczenie mianowania tylko dla profesorów tytularnych,
- obligatoryjną zmianę stosunku pracy z trybu mianowania na umowę o pracę dla pozostałych
nauczycieli akademickich (przejściowo mianowanie zachowują doktorzy habilitowani
zatrudnieni na stanowisku profesora nadzwyczajnego, natomiast nie będzie dla nich
możliwości mianowania po przyjęciu nowelizacji),
- wygaśnięcie stosunku pracy mianowanego nauczyciela akademickiego z końcem roku
akademickiego, w którym osiągnął on wiek emerytalny (zapis dotyczy tylko uczelni
publicznych), przy czym w przypadku osób z tytułem naukowym profesora jest to 70 lat,
- ograniczenie do 8 lat zatrudnienia na stanowisku adiunkta doktora bez habilitacji (jest to
wymóg zrobienia habilitacji w 8 lat, przy czym obecnie w naukach technicznych, technologicznych
i ścisłych jest to średnio kilkanaście lat), przy czym przepis ten dotyczy także
nauczycieli zatrudnionych przed wejściem w życie nowelizacji ustawy (mogą być jeszcze
tylko 2 lata od dnia obowiązywania nowych przepisów), co oznacza odebranie praw nabytych,
- likwidację stanowiska dydaktycznego docenta (ograniczenie możliwości awansu dla
nauczycieli akademickich zaangażowanych w proces kształcenia),
- przeprowadzanie ocen większości nauczycieli akademickich (poza profesorami tytularnymi)
nie rzadziej, niż co dwa lata (dotychczas były 4 lata i nadal taki czasokres dotyczyć ma
profesorów tytularnych), przy czym w nowelizacji nie ma zapisu jak często ma być ta ocena –
teoretycznie po każdym semestrze, czyli co pół roku,
- możliwość rozwiązania stosunku pracy z mianowanym nauczycielem akademickim już po
jednokrotnej ocenie negatywnej (dotychczas było to w przypadku dwu negatywnych ocen
otrzymanych w okresie nie krótszym niż rok),
- wykreślenie z ustawy zapisu ograniczającego wysokość maksymalnej stawki wynagrodzenia
zasadniczego w odniesieniu do poszczególnych stanowisk, gdyż spowoduje to dalsze
rozwarstwienie zarobków, które i tak są dziś nadmiernie zróżnicowane,
- niedemokratyczny tryb wyłaniania Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego bez
zagwarantowania udziału także doktorów, jak ma to miejsce w dotychczasowych przepisach,
- możliwość utworzenia przez zagraniczne uczelnie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej
uczelni lub filii (po jednorazowej zgodzie ministra), których nie będą obowiązywały przepisy
ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, czyli polskie ustawodawstwo,
- uwarunkowanie możliwości zwiększenia ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych
w uczelni publicznej z roku na rok powyżej 2% od decyzji ministra, co godzi w autonomię
uczelni publicznych i może ograniczać dostęp do bezpłatnych studiów w renomowanych
ośrodkach,
- ograniczenie tylko do 10% liczby studentów uprawnionych w uczelni publicznej do
bezpłatnego kształcenia na drugim kierunku.
Po zakończeniu wysłuchania publicznego rządowy projekt nowelizacji został w dniu
24 listopada decyzją Sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży skierowany do dalszego
procedowania w Podkomisji stałej ds. nauki i szkolnictwa wyższego Sejmu RP, której wyznaczono
termin zakończenia prac i przedstawienia sprawozdania na dzień 15 stycznia 2011 roku.
5
Podkomisja pod przewodnictwem poseł Krystyny Łybackiej obradowała niesłychanie
intensywnie w sumie na ośmiu posiedzeniach, które odbyły się w dniach 1, 2, 14 15 i 16 grudnia
2010 roku, a następnie w dniu 4 stycznia 2011 r. przyjęła sprawozdanie z prac nad projektem.
Wposiedzeniach tych Radę Szkolnictwa Wyższego i Nauki ZNP reprezentowali zamiennie
członkowie Prezydium Rady: J. Rak, S. Różycki, N. Grzenkowicz i J. Owczarek.
Na tym etapie zgodnie z przewidywaniami zadziałała arytmetyka sejmowa i większość, którą
stanowią w tej podkomisji posłowie Platformy Obywatelskiej przegłosowała niemal wszystkie
zapisy proponowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Ze względu na przewagę
w podkomisji posłów PO, pomimo aktywności przedstawicieli związków: Rady SzWiN ZNP
i KSN NSZZ Solidarność oraz posłów opozycji przy poparciu niektórych naszych postulatów
zarówno przez przedstawicieli KRASP-u jak i Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, niewiele
udało się uzyskać, a jedyne istotne ustępstwa w kwestiach pracowniczych to:
- rezygnacja z ustawowego przekształcania stosunku pracy na podstawie mianowania, poza
profesorami i doktorami habilitowanymi, w zatrudnienie na umowę o pracę, wobec osób
aktualnie pracujących,
- wydłużenie okresu mianowania i biernego prawa wyborczego do 65 lat dla nauczycieli
akademickich będących kobietami,
- zachowanie praw nabytych nauczycieli akademickich zatrudnionych przed dniem wejścia
w życie ustawy na stanowisku docenta do momentu wygaśnięcia ich stosunku pracy,
- pozostawienie możliwości zatrudniania na stanowisku profesora nadzwyczajnego osób ze
stopniem naukowym doktora z wyróżniającym się dorobkiem nie tylko naukowym, ale
i zawodowym oraz zrównanie w tym zakresie obywateli polskich i cudzoziemców.
W międzyczasie Rada przeprowadziła akcję przekazywania posłom podczas spotkań w ich
biurach poselskich w terenie materiałów informacyjnych dotyczących stanowiska Związku wobec
niekorzystnych zmian w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, a także zbyt niskiego, malejącego
od roku 2006 poziomu finansowania szkolnictwa wyższego w relacji do PKB, co przekłada się na
obniżanie zarobków nauczycieli akademickich w odniesieniu do przeciętnego wynagrodzenia
w gospodarce narodowej. Wg zebranych informacji członkowie Związku nawiązali kontakt z ponad
250 posłami ze wszystkich ugrupowań. Wytworzyło się w ten sposób w Sejmie swoiste lobby na
rzecz mniejszych uczelni, czego rezultaty stały się widoczne w trakcie obrad Komisji Edukacji,
Nauki i Młodzieży Sejmu RP, która w dniach 18 i 19 stycznia omówiła sprawozdanie Podkomisji
oraz uwzględniając niektóre poprawki i wnioski mniejszości dnia 19 stycznia 2011 r. przyjęła
projekt. Ze strony Rady w tych posiedzeniach Komisji ENM uczestniczyli Janusz Rak i Janina
Owczarek.
W drugim dniu obrad Komisji ENM 19 stycznia br., gdy rozpoczęto omawianie zmian
w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym w Dziale III pracownicy uczelni, nastąpiła Niemczekiwana
zmiana w przedłożeniu rządowym co do uznania jednak praw nabytych nauczycieli
akademickich, w tym nie tylko adiunktów, ale także asystentów i całej grupy stanowisk dydaktycznych.
Oceniamy, że jest to efekt kilku czynników:
1) aktywności central związkowych - naszej Rady SzWiN ZNP oraz KSN NSZZ
"Solidarność" popieranej nie tylko przez posłów opozycji PiS i SLD, ale także przez
niektórych posłów PO zobligowanych do działania m.in. poprzez naszą akcję informacyjną
(stanowisko Prezydium w sprawie nowelizacji ustawy oraz informacja o poziomie
finansowania szkolnictwa wyższego i nauki),
2) stanowiska PSL, którego Komisja ds. edukacji oceniła rządowy projekt negatywnie,
3) zbliżającego się terminu wyborów parlamentarnych (październik 2011 r.).
6
Bezpośrednio przed posiedzeniem Komisji odbyliśmy kilka rozmów z posłami SLD -
Krystyną Łybacką oraz Arturem Ostrowskim, którzy zgodzili się przejąć nasze postulaty dotyczące
spraw pracowniczych i prezentować je na forum Komisji.
Wszystko to w kontekście obniżenia się notowań PO przy determinacji związków
zawodowych reprezentujących pracowników szkolnictwa wyższego skłoniło władze resortu do
wykreślenia z projektu nowelizacji spornych zapisów. W drugim dniu obrad Komisji Sejmowej,
19 stycznia na porannym posiedzeniu przy rozpatrywaniu zmian w Dziale III Pracownicy uczelni
ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, Pani Minister B. Kudrycka zaproponowała wykreślenie
w przepisach przejściowych artykułu 21 stanowiącego, iż dla asystentów bez doktoratu i adiunktów
bez habilitacji do okresu 8 lat, o których mowa w art. 120 ustawy, miały być wliczane lata przed
wejściem w życie nowelizacji ustawy. Co więcej zaproponowała istotną zmianę treści zapisu ust. 1
art. 22 w następujący sposób:
1. Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania
albo umowy o pracę na czas nieokreślony pozostaje zatrudniona w tej samej formie
stosunku pracy.
Ponadto stosowanie art. 120 w proponowanym w przedłożeniu rządowym ma obowiązywać
z dwuletnim okresem vacatio legis tj. od 1 października 2013 r. W obszernym wystąpieniu oraz
dodatkowym wyjaśnieniu Pani Minister stwierdziła, że dla adiunktów bez habilitacji zatrudnionych
na czas nieokreślony nastąpi wyzerowanie licznika lat i mogą zajmować to stanowisko jeszcze
przez 10 lat od chwili obecnej (8 lat wg artykułu 120 Ustawy + 2 lata z tytułu vacatio legis).
Natomiast zapis "... w tej samej formie stosunku pracy." oznacza, że nadal będą zatrudnieni na
podstawie mianowania. Taki zapis dotyczyć będzie także pracowników dydaktycznych
(wykładowców, starszych wykładowców), a co więcej będą oni mogli awansować np.
z wykładowcy na st. wykładowcę bez zmiany formy zatrudnienia, tj. zachowując mianowanie.
Korzystne dla nauczycieli akademickich zmiany w przepisach przejściowych art. 21 i 22 oznaczały
spełnienie postulatów central związkowych. Pozostałe zmiany zgłaszane przez związki zawodowe
za pośrednictwem posłów opozycji - K. Łybackiej, A. Ostrowskiego z SLD oraz R. Terleckiego
i A. Górskiego z PiS, były w głosowaniach na Komisji odrzucane przez posłów PO - najczęściej
różnicą 3 głosów np. 16 za, 19 przeciw. Jedną tylko kwestię, ale ważną udało wprowadzić się
w trakcie popołudniowych obrad Komisji. W trakcie rozmowy przeprowadzonej z Panią Minister
bezpośrednio po zakończeniu porannej sesji udało się nam przekonać stronę rządową, aby w
art. 151 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nie wykreślać delegacji dla ministra do określania
w rozporządzeniu dotyczącym wynagrodzeń górnych stawek dla poszczególnych stanowisk.
Następnie rządowy projekt nowelizacji ustawy o zmianie ustawy – „Prawo o szkolnictwie
wyższym, ustawy o stopniach naukowych …” został skierowany do drugiego czytania, które odbyło
się 1 lutego br. W przeddzień posiedzenia 31 stycznia br. delegacja ZNP z Prezesem Sławomirem
Broniarzem i prezesem Rady Januszem Rakiem spotkała się w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa
Wyższego z kierownictwem resortu, któremu został przedłożony projekt zmiany do ustawy
przewidujący wzrost wynagrodzeń nauczycieli akademickich w perspektywie lat 2012-2015.
Projekt ten był 1 lutego zgłoszony także w Sejmie RP przez KP SLD jako poprawka mniejszości.
W związku z tym, że podczas drugiego czytania zgłoszono do przedłożonego projektu
ustawy (druk 3805) 24 poprawki, Sejm odesłał projekt do Komisji ENM w celu ich rozpatrzenia.
Obrady Komisji prowadził jej przewodniczący, poseł A. Smirnow (PO), a poprawki referowała
poseł sprawozdawca ustawy K. Łybacka (SLD).
W posiedzeniu Komisji uczestniczyli przedstawiciele instytucji oraz podmiotów działających
w sferze szkolnictwa wyższego i nauki tj. PKA, PAN, Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, Rady
Głównej Instytutów Badawczych, Fundacji Rektorów Polskich, KRASP, KRePSZ, Krajowej
7
Reprezentacji Doktorantów, Parlamentu Studentów RP, a także przedstawiciele organizacji pracodawców
i reprezentanci organizacji związkowych - Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność”
E. Malec i A. Pfitzner oraz Rady Szkolnictwa Wyższego i Nauki ZNP – J. Rak i J. Owczarek.
Stronę rządową reprezentowali: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego prof. B. Kudrycka,
podsekretarz stanu prof. Z. Marciniak i grupa współpracowników m. in. dyr. W. Pakuła.
Posłowie Komisji Edukacji Nauki i Młodzieży stawili się niemal w komplecie – 41 osób na
45 członków Komisji. Ze składu Komisji wynikało, że koalicja rządząca (PO i PSL) ma przewagę
liczbową nad posłami opozycji (PiS, SLD i PJN) w relacji 24:21 i taka mniej więcej różnica 3-4
głosów była na korzyść strony rządowej. Należy stwierdzić, że w poprawkach dotyczących spraw
pracowniczych oprócz posłów opozycji – K. Łybackiej, R. Terleckiego, Z. Kruszewskiego
i A. Górskiego polem

Wypoczynek

Sanatoria

Hotele


ul. Szwoleżerów 18, pokój nr 4, 71-062 Szczecin, tel. 91 44 2804, znpwus@interia.pl	eduks.pl