Katedra Pedagogiki i Psychologii zasadnicze badania koncentruje wokół modelu procesu rozumowania religijnego. Rozważania teoretyczne oraz badania empiryczne prowadzone są w nurcie poznawczym psychologii religii. Zasadniczą kwestią jest zastosowanie ogólnych poznawczych modeli myślenia do myślenia religijnego, którego treść stanowią prawdy religijne.

Szczegółowym kierunkiem badań jest poszukiwanie poziomu komplementarności argumentacji religijnej wśród ludzi przynależących do różnych religii (badania empiryczne wśród wyznawców buddyzmu, hinduizmu, islamu i chrześcijaństwa w Azji Południowo Wschodniej).

Pracownicy Katedry podejmują badania dotyczące problematyki przygotowania do małżeństwa, rozwoju seksualnego człowieka, psychologicznych aspektów życia samotnych kobiet oraz problematyki związanej z utratą ciąży na różnym etapie jej trwania.

Badania prowadzone są także nad problematyką egzystencjalną Gabriela Marcela, pedagogicznymi podstawami szkolnego nauczania religii oraz racjonalność hermeneutyczna w edukacji religijnej.

Prace badawcze inspirowane są również zmieniającym się środowiskiem socjalizacyjnym młodego pokolenia. Dotyczy to różnych aspektów wpływu kultury popularnej a przede wszystkim znaczenia mediosfery.